Η Ιουλίετα είναι κατακλυσμένη από το πένθος και καταπλακωμένη από τον θάνατο του ξαδέρφου της, καταπιεζόμενη να συντονίσει την αγάπη της για τον Ρομέο με τη δολοφονία του Τυβάλτου.
Η Νοσοκόμα αντιδρά πρακτικά, ανησυχώντας για τις συνέπειες στην Ιουλίετα και τις οικογένειές τους, τόνizando τους κινδύνους πάνω από τις συναισθήσεις.
Αυτή η αντίθεση επισημαίνει διαφορετικούς τρόπους επεξεργασίας του πένθους: η συναισθηματική σύγκρουση της Ιουλίετας έναντι της πρακτικής προσοχής της Νοσοκόμας.