Το West Side Story δεν έχει καθορισμένο αφηγητή. Η ιστορία ξετυλίγεται εξ ολοκλήρου μέσω τραγουδιών, διαλόγων και αλληλεπιδράσεων χαρακτήρων—δεν υπάρχει καμία ενιαία φωνή που καθοδηγεί το κοινό ή παρέχει έκθεση.
Περιστασιακά, ο χορός λειτουργεί ως συλλογική φωνή που αντανακλά την κοινωνική γνώμη (ως στο «Tonight» κουιντέτο ή το μπαλέ «Somewhere»), αλλά αυτό είναι χορικός σχολιασμός, όχι αφηγήση. Το δυναμικό του μουσικού κείται στην άμεσή του: ζούμε τον κόσμο των Τζετς και Σαρκς απευθείας, χωρίς μεσολαβητή.
Αυτή η α-αφηγηματική δομή, κληρονομούμενη από την Σέικσπιριανή της πηγή Ρомеο και Ιουλιέτα, αναγκάζει το δράμα να μεταφέρει την ίδια την έκθεση μέσω σύγκρουσης και χαρακτήρα—χαρακτηριστικό του ολοκληρωμένου μουσικού θεάτρου.