Πράξη 4, Τοποθεσία 3 – Βασιλιάς Ενρίκος Ε' πριν την Αγίνκουρ
Ποιος είναι αυτός που εύχεται το τέτοιο;
Ο καζίν μου Γουέστμορλαντ; Όχι, καζίν μου ωραίος:
Αν είμαστε καταγεγραμμένοι να πεθάνουμε, είμαστε αρκετά
Για να κάνουμε ζημιά στη χώρα μας· και αν να ζήσουμε,
Όσο λιγότεροι άντρες, τόσο μεγαλύτερο μερίδιο τιμάς.
Ο Θεός πολεμάει για μας, και έθεσε τους σκοπούς τους·
Τότε είναι ακόμα μαζί μας στο νου και στο πνεύμα.
Εκείνος που δεν έχει στομάχι για αυτή τη μάχη,
Ας φύγει· το διαβατήριό του θα γίνει…
Η μέρα αυτή θα σας δει να αίματε για μένα. Θεός και Άγιος Γεώργιος!
Ο Ενρίκος μετατρέπει τον φόβο σε υψηλό σκοπό, επικαλούμενος την τιμή, το θείο θέλημα και την αλληλοφιλία. Ο λόγος αναδιαμορφώνει τον βέβαιο θάνατο ως προνόμιο θυσία—ρητορική που ηχώησε σε αιώνες στρατιωτικής ομιλίας.