Στο Ιούλιο Καίσαρα του Σαίξπηρ (Πράξη 2, Σκηνή 1), η Πορτία — γυναίκα του Βρούτου — δεν μαχαιρώνεται σε προσπάθεια αυτοκτονίας. Αντιθέτως, πλήττει το δικό της γόνατο με καυτό μαχαίρι για να αποδείξει τη φυσική της αντοχή και την συναισθηματική της στελέχωση.
Ο σκοπός της είναι να αποδείξει στον Βρούτο ότι μπορεί να αντέξει πόνο και να κρατάει μυστικά, κερδίζοντας έτσι την εμπιστοσύνη και την ένταξή της στα συνωμοσιολογικά του συμβούλια. Αυτή η συμβολική τραυματισμός παραλληλίζει την εσωτερική διένεξη του Βρούτου και τα συναισθηματικά τραύματα που επιφέρει η δολοφονία του Καίσαρα.
Η πράξη της Πορτίας είναι αφοσιωμένη συνεργασία, όχι отчаяние — απαιτεί ισότητα στον γάμο της μέσω δοκιμής στωικισμού.