Ο Λοχίας Fleming, νεαρός στρατιώτης της Ένωσης, πληγώνει από σφαίρα. Η ιστορία καταγράφει την απόβλητη ψυχολογική και συναισθηματική του μάχη καθώς κινείται μεταξύ πραγματικότητας και παραφροσύνης, αναφερόμενος στα γεγονότα που οδήγησαν στο τραύμα του και στη θνητότητά του. Συναντά στρατιώτες, πολίτες, ιερέα—όλο και χειροτέρευσης της κατάστασης.
Το έργο υπογραμμίζει τον φόβο του πολέμου, την ανθρώπινη αθλιότητα και την ύπαρξη αβεβαιότητα στη μάχη. Ο Crane αφαιρεί την δόξα για να αποκαλύψει την γυμνή, αποπροσανατολιστική εμπειρία ενός μόνου τραυματία.