Το πλήρωμα του Titanic παρέμεινε 크게 στα θέση του. Οι αξιωματικοί επιβλέπουν τη φόρτωση των σκαφών σωτηρίας· οι μηχανικοί διατηρούν το ρεύμα και τα φώτα μέχρι το τέλος· η ορχήστρα παίζει για να ηρεμήσει τους επιβάτες. Οι περισσότεροι πέθαναν—μόνο 212 από 885 μέλη του πληρώματος επιβιώσαν.
Πολλά σκάφη υλοποιήθηκαν πολύ κάτω από την χωρητικότητά τους λόγω διστασμών του πληρώματος, κακής εκπαίδευσης και σκληρής ερμηνείας του «γυναίκες και παιδιά πρώτα». Το σκάφος 1 μετέφερε μόνο 12 από 40 θέσεις.
Πολλοί αρχικά αρνήθηκαν να μπει στα σκάφη, πιστεύοντας ότι το «ακαταπόντιστο» πλοίο ήταν ασφαλέστερο από τα ανοιχτά σκάφη σωτηρίας στο παγωμένο νερό. Αυτή η διστάζωση κόστισε ζωές καθώς τα σκάφη φύγαν ημικενά.
Οι περισσότερες «δειλίες» προέκυψαν από συστημικές αποτυχίες—αεπαρκή σκάφη, καμία άσκηση, τάξεις—και όχι από ατομική κακοηθεία. Η καταστροφή αποκαλύψτε τόσο το καλύτερο όσο και το χειρότερο της ανθρώπινης φύσεως υπό ανακάλυπτες συνθήκες.