Σονέτο 29: Ξεκινάει στην απελπισία για την απόρριψη κατάσταση → φθόνος για τα τάλαντα και την εμφάνιση άλλων → ξαφνική άνοδος στη μνήμη του αγαπητού («Haply I think on thee») → χαρά «σαν το σκυλί στην αυγή ανατέλλει».
Σονέτο 30: Πένθος για παρελθόμενες απώλειες («αλγηδόνας», «προηγούμενες λύπες») → ανανεωμένο πόνος στην αναμνησκόμενη → παράκληση στον αγαπητό («But if the while I think on thee, dear friend / All losses are restored and sorrows end»).
Και τα δύο σονέτα ακολουθούν ίδια συναισθηματική τροχιά: βαθιά πεθαμένη που μεταμορφώνεται από την απολυτρωτική δύναμη της αναμνησκόμενης αγάπης.