Ξεκινά ως προστατευμένη, υπήκοη 13χρονη. Αντιμετωπίζει γρήγορα έρωτα, προδοσία, βία, θνητότητα, αναγκασμένη να ωριμάσει πριν την ώρα.
Η αρχική έλξη βαθύνει σε φρικτό, θυσιαστικό αφοσίωση. Απορρίπτει οικογένεια, θρησκεία και νόμο για τον Ρωμαίο.
Μεταβαίνει από την ανάγκη για τη Τίτα και τους γονείς της στην λήψη αυτονόμων, ριψοκίνδυνων αποφάσεων (γάμος, φαινόμενος θάνατος, αυτοκτονία).
Αναλαμβάνει ενεργά ρίσκα: προτείνει γάμο, πίνει τον φίλτρο του μοναχού, σφάζει сама της. Η αποφασιστικότητά της δεν σαλεύεται ποτέ.
Ο θάνατός της στεφανώνει μια τροχιά από την ναιβότητα σε συμβολικό πρόσωπο της έντασης του έρωτα και της καταστροφικής δύναμης της κοινωνίας.
Η μεταμόρφωση της Ιουλιάνας είναι το συναισθηματικό κέντρο του έργου — συμπυκνωμένη, πειστική και καταστροφική.