Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Σκηνικές παραγωγές

Οι Μεγαλύτεροι Stand-Up Κωμικοί Όλων των Χρόνων: Επτά Τιτάνες που Σχήμασαν την Τέχνη

Η κωμωδία είναι υποκειμενική, αλλά αυτοί οι επτά κωμικοί αναγνωρίζονται παγκοσμίως ως αρχitekten της σύγχρονης μορφής. Κάθε ένας δεν απλώς έλεγε αστείες—έκτισαν τι μπορεί να είναι το stand-up.

  1. Richard Pryor – Το γυμνό νεύρο. Μεταμόρφωσε το stand-up από «setup-punchline» σε αυτοβιογραφική εξομολόγηση. Ρατσισμός, εξάρτηση, οικογένεια, αυτοκαταστροφή—έκανε το προσωπικό πολιτικό και το επώδυνο γελοίο. Το Live on the Sunset Strip (1982) παραμένει ο χρυσός κανόνας.
  2. George Carlin – Ο γλωσσολόγος-φιλόσοφος. Αναλύει τη γλώσσα, την εξουσία, τη θρησκεία και την πολιτισμική υποκρίση με χειρουργική ακρίβεια. Τα «Seven Words You Can Never Say on Television» (1972) άλλαξαν το ραδιοφωνικό νόμο. Η μεταγενέστερη δουλειά του (Jammin' in New York, Complaints and Grievances) είναι世俗 scripture για τους κριτικούς σκέπτες.
  3. Eddie Murphy – Η σούπερνοβα των 80s. Το Delirious (1983) και το Raw (1987) συνέλαβαν έναν 22χρονο που κυριαρχούσε στα στάδια με απομιμήσεις, character work και φοβερό σεξουαλικό/ρατσιστικό παρατήρηση. Έκανε το stand-up stadium event.
  4. Dave Chappelle – Ο πολιτισμικός διαγνωστικός. Το Killin' Them Softly (2000) και τα Netflix specials blend ρατσισμό, celebrity, φύλο και ηθική με timing τζαζ μουσικού. Περπατάει την γραμμή μεταξύ πρόκλησης και αποκάλυψης όπως κανείς άλλος.
  5. Robin Williams – Το κινητικό γένιο. Η αυτοσχεδίαση ως υψηλή τέχνη. Ταχύτητα, εύρος, φωνές, συναισθηματικό βάθος—μπορούσε να πάει από μανιακό riff σε σπαραγμός καρδιάς σε μια ανάσα. Το Live at the Met (1986) καταγράφει την ακατάσχετη έκρηξη.
  6. Joan Rivers – Η πρωτοπόρος. Πρώτη γυναίκα που φιλοξενούσε late-night talk show. Ακροκόρακη, αυτοπαρωμολογούμενη, φοβερή για το φύλο, την γήρανση και την υποκρίση του showbiz. Έτρεψε το «Can we talk?» σε όπλο αλήθειας.
  7. Jerry Seinfeld – Ο παρατηρητικός αρχιτέκτονας. Υψόσε το καθημερινό—καλόγυρα, ρούχα, ρίτυα φλερτ—σε παγκόσμια κωμωδία. Καθαρό, ακριβές, απεριόριστα δομημένο. Το I'm Telling You for the Last Time (1998) είναι masterclass στη μηχανική της αστείας.

Γιατί Αυτοί οι Επτά;

Κάθε ένας δημιούργησε ένα λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν οι επόμενοι κωμικοί. Ο Pryor έδωσε άδεια για ευαλωτότητα. Ο Carlin έδωσε αυστηρότητα. Ο Murphy έδωσε κλίμακα. Ο Chappelle έδωσε ηθική πολυπλοκότητα. Ο Williams έδωσε ελευθερία. Η Rivers έδωσε φωνή. Ο Seinfeld έδωσε τέχνη.

Οι λίστες ποικίλλουν—Bill Hicks, Chris Rock, Mitch Hedberg, Ali Wong, Hannah Gadsby έχουν جميعًا δικαιώματα. Αλλά αυτοί οι επτά χτίσαν το σπίτι που όλοι οι άλλοι επιπλώνουν.

Σκηνικές παραγωγές

Related Categories