Πώς το Βαλινέζικο Θέατρο Αναδιαμορφώνει τη Θέμπεστ
Οι βαλινέζικες αναδατακοπές της Θέμπεστ (ξεχωριστά από τον I Made Sidia) μεταφράζουν το Σέικσπηρ στη γλώσσα του Τοπένγκ (χορός μάσκας) και του Γουάγιαγκ (σκιώδεις 마리ονέτες), αντιστοιχίζοντας το έργο στην βαλινέζικη ινδουϊστική κοσμολογία.
Τριπλο Σκαλοπατό Σκηνή (Tri Angga)
- Κορυφή (Utama): Θειακό regno—θεοί, πνεύματα (Αριέλ, Ιούνο, Κερες).
- Μέση (Madya): Ανθρώπινος κόσμος—Πρόσπερο, ευγενείς, εραστές.
- Βάση (Nista): Υποχθόνιο/δαιμονικό—Καλίμπαν, Συκόραξ, βασικές αφομοιώσεις.
Ο κατακόρυφος χώρος γίνεται ιεραρχία κόσμου.
Σκιώδεις Μαριονέτες (Wayang Kulit)
- Ο νταλάνγκ (μαριονετίστας) αφηγείται και δίνει φωνή σε όλους τους χαρακτήρες.
- Οι σκιές αντιπροσωπεύουν πνεύματα, μαγεία, βία εκτός σκηνής (το ναυάγιο).
- Το κα?vαs χωρίζει το ορατό από το αόρατο—αντιπροσωπεύοντας τον έλεγχο του Πρόσπερο.
Μάσκες (Topeng)
- Σταθεροί τύποι χαρακτήρων: Τοπένγκ Τουά (γέρος = Πρόσπερο), Τοπένγκ Κέρασ (ισχυρός = Καλίμπαν), Τοπένγκ Παγιάν (αφηγητής).
- Η μάσκα είναι η ουσία· ο ηθοποιός καναλίζει το πνεύμα του χαρακτήρα.
- Γρήγορες αλλαγές επιτρέπουν μεταμορφώσεις (Αριέλ).
Γκαμελάν και Χορός
- Γκαμελάνγκ κέμπγιαρ: δυναμικό, περκουσιβικό—καταιγίδες, μαγεία, συναισθήματα.
- Χορός: Λεγκόγκ (χάρη = Μιράντα), Μπαρίσ (πολεμιστής = Φερνάντντο), Κετσάκ (χορωδία = πνεύματα).
- Η κίνηση γίνεται γλώσσα· το λογόκεντρο κείμενο γίνεται δευτερεύον.
Ενδυμασία και Υφάσματα
- Κάιν πόλενγκ (μαύρο-λευκό καρο) = δυϊκότητα (καλό/κακό, τάξη/χάος).
- Μοτίβα μπιατίκ δηλώνουν στατούς και regno.
- Χρυσό/πράντα υφάσματα = θείο/βασιλικό.
Ο συνδυασμός είναι εκπληκτικός: η βαλινέζικη ινδουϊστική κοσμολογία αντιστοιχεί άψογα στην μεταφυσική του νησιού του Σέικσπηρ.