Το θέατρο του Ray Lawler το 1955 Summer of the Seventeenth Doll αναλύει την mateship (αυστραλιανή φιλία/συμμαχία) μέσω τεσσάρων κοψιτών κάλαμου:
Barney, Roo, Dowd, Olive—17 καλοκαίρια εποχιακής εργασίας. Ασυγγράφητο συμβόλαιο: παρέστε, δουλέψτε σκληρά, στηρίξτε ο ένας τον άλλον. Όταν ο Roo και ο Barney επιστρέφουν για τη 17η φορά, το τελετουργικό σπάει.
Οι διαφορές (η υπερηφάνεια του Roo, το πνεύμα του Barney, η σιωπή του Dowd, ο πραγματισμός της Olive) ανοούνται. Η mateship = αποδοχή των ελαττωμάτων χωρίς κρίση.
Συνελώνουν μισθούς, μοιράζονται δωμάτια, φαγητό, ιστορίες. Καμία ιεραρχία—"mates" όχι "άρχοντας/εργάτης" εκτός εργασίας. Υλοποιεί την ηθική του "fair go" (δίκαιη ευκαιρία).
Η παρέα είναι το σπίτι. Οι αποστατοί άντρες (μετανάστες, πλανήτες) βρίσκουν φυλή. Όταν η Olive απορρίπτει την πρόταση του Roo, επιλέγει ανεξαρτησία πάνω στη δεσμοδεσμένη φιλία—σπάει την ιлюзіον.
Η γηρασκία, η τραυματισμός, η μεταβαλλόμενη οικονομία (μηχανισμός) απειλούν το риτμικό. Αντιμετωπίζουν την ξένηση ως μονάδα—μέχρι να σπάσει η μονάδα.
Πρώτο αυστραλιανό θέατρο με αυθεντική γλώσσα, τοπική τοπία, φωνές εργατικής τάξης. Η mateship εμφανίζεται ως ευαίσθητη, υπό όρους, βαθιά ανθρώπινη—όχι μυθική.