Το Globe Theatre (1599) χρησιμοποίησε σκηνή πρόσθιο με τέσσερις διακριτές ζώνες επίδοσης, επιτρέποντας τις ταχύτατες αλλαγές σκηνών, τα υπερφυσικά εφέ και την αιφνιδία σύνδεση με το κοινό.
Κύρια περιοχή بازی cristianismo που προεξέχει στο yard. Περικυκλωμένο από τρεις πλευρές από groundlings. Εκεί γινόταν η πλειονότητα διαλόγων, μοναδικών και δράσης. Δεν υπήρχε κουρτίνα—οι σκηνές ρέυαν συνεχώς.
Χαρακότα περιοχή στο πίσω μέρος, κρυμμένη από κουρτίνες. Χρησιμοποιούνταν για «ανακαλυπτόμενες» σκηνές (υπαίθρια, σπηλιάδες, τάφοι)—π.χ. τάφος της Juliet, σκάκι Ferdinand/Miranda. Μπορούσε να αποκαλυφθεί/κλείσει για δραματικό εφέ.
Γκαλερί πάνω από το εσωτερικό σκαλό. Υπηρετούσε ως: τείχη πόλεως (Romeo and Juliet μπαλκόνι), πύργους κάστρου (Hamlet), ουρανός/ουράνιο τόξο (θεοί που καταβαίνουν μέσω τράπας), γκαλερί μουσικών. Υποστηριζόταν από στήλες βαμμένες ως μάρμαρο.
Τριόροφη δομή πίσω από τη σκηνή: δωμάτια ένδυσης (tiring = attiring), αποθήκη στολών, αποθήκη ρεκвизиτ, μηχανισμοί για τράπες/συστήματα κρέμασης. Πόρτες αριστερά/δεξιά για εισόδους/εξόδους. Δεν είναι χώρος επίδοσης αλλά απαραίτητη υποδομή.
Αυτή η ευέλικτη αρχιτεκτονική σχεδιάστηκε για τις πεισές που γράφτηκαν γι' αυτήν.