Ποιο ΔΕΝ Είναι Λειτουργία Σκηνοθετημένων Οδηγιών;
Η περιγραφή των προσωπικοτήτων, των backstories ή των εσωτερικών ζωών των χαρακτήρων δεν είναι λειτουργία των σκηνοθετημένων οδηγιών.
Τι ΚΑΝΟΥΝ Οι Σκηνοθετημένες Οδηγίες
- Φυσική πράξη: «Πηγαίνει στο παράθυρο· χύνει ποτό.»
- Χώρος/Ατμόσφαιρα: «Μια σκοτεινή κουζίνα. Βροχή στα vitreous.»
- Τόνος/Ρυθμός: "Παύση. Αργά:" / "Οργισμένα:"
- Τεχνικά cues: "Φώτα σβήνουν. Ήχος: βροντή."
- Εισόδους/Έξοδους: "Enter JULIET, running."
- Stage Business: "Τραβάζει το δαχτυλίδι της."
Τι ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ
- Περιγραφή χαρακτήρων (ηλικία, προσωπικότητα, ιστορία) → πηγαίνουν στο dramatis personae ή σημειώσεις σεναρίου.
- Εσωτερικές σκέψεις → μεταφέρονται μέσω πράξης/διαλόγου.
- Backstory exposition → πλέκεται στους διαλόγους.
- Οδηγίες διαδικασία ηθοποιού ("Αισθάνεσαι λυπημένος") → δουλειά σκηνοθέτη.
Γιατί Η Διαίρεση Είναι Σημαντική
Οι σκηνοθετημένες οδηγίες είναι αντικειμενικές, παρατηρήσιμες εντολές για παραγωγή. Η ουσια του χαρακτήρα είναι υποκειμενική, ανακαλύπτεται στις δοκιμές. Η σύγχυση τους οδηγεί σε υπεργεγραμμένα σενάρια και περιορισμένους ηθοποιούς.