Οι παλαιότερες τεوثημένες, θεσμοποιημένες μορφές θεάτρου εμφανίζονται στην Αθήνα του 5ου αιώνα π.Χ.. Οι Μεγάλη Διονύσια θεσμοποίησαν τον τραγικό και κωμικό αγώνα — Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευριπίδης, Αριστοφάνης — καταστρέφοντας το τρίγωνο ηθοποιός-θεατής-χορός που κινεί τη δυτική δράση.
Ωστόσο, η τελεστική παράσταση προηγείται της Ελλάδας κατα χιλιετηρίδες. Χορός, μάσκα, έμπνευση και αφηγήσεις υπήρχαν στην:
Η Ελλάδα δεν εφηύρε την παράσταση· εφηύρε το θέατρο ως πολιτειακό θεσμό — με εισιτήρια, ανταγωνισμό, αφιερωμένη αρχιτεκτονική και κριτική εξέταση. Αυτή η δομή είναι το γονιδιώμα της δυτικής σκηνής.