Ο **Θέσπις της Ικαρίας** (π.χ. 534 π.Χ.) θεωρείται από τον Αριστοτέλη και την ελληνική παράδοση ως ο **πρώτος ηθοποιός και δραματοποιός**. Η καινοτομία του: βγαίνει από τον χορό για να **μιλήσει ως χαρακτήρας**—συμμετέχει σε διάλογο με τον χορηγό («Απαντώντας στα Τραγούδια»).
Πριν από τον Θέσπι: χορικό ωδή, συλλογική φωνή.
Μετά τον Θέσπι: ατομικός χαρακτήρας, σύγκρουση, αφηγήση, *δράμα* (από *δράω* — να κάνω/να πράττω).
Αυτά τα πρώτιμα κομμάτια ήταν μυθολογικά, αυτοσχεδιασμένα, πολιτικά ηχηρά για τους αθηναίους πολίτες. Ο Θέσπις κέρδισε τον πρώτο καταγεγραμμένο αγώνα τραγωδίας στα Διονύσια της Αστύς. Η λέξη «θεσπιανός» τον αθανατίζει. Δεν έγραψε απλώς θέατρα· εφευρέ την *ιδέα* του θεάτρου.