Το "To the Muse" του James Wright (από το The Branch Will Not Break, 1963) драматизира τη δύσκολη συμφωνία του ποιητή με την έμπνευση.
"Έλα κοντά, ανάσα στο στόμα μου" — φυσική, intim, σχεδόν ερωτική. Η μούσα ως δότης ζωής.
"Ασταθής", "βαρύπονη", "έρχεται μόνο όταν θέλει". Η μούσα εγκαταλείπει; ο ποιητής περιμένει σε "μακράς νύχτες".
"Πικρή γεύση αποτυχίας", "κοίλα" — δημιουργική ξηρασία ως πνευματική έρημος.
"Θα τραγουδήσω" οπωσδήποτε. όχι για τη δόξα, αλλά επειδή η ποίηση είναι ο τρόπος που κατανοεί την ύπαρξη.
Ελεύθερος στίχος, ομιλιτική λέξη, τεχνική βαθιάς εικόνας (Bly/Wright). Καμία διακόσμηση — γυμνά νεύρα.
Διόρθωση: Η αρχική ανάλυση περιείχε κινεζικούς χαρακτήρες ("創作's attempts"). Αφαιρέθηκαν.