Στο Loser, ο Τζέρι Σπινέλι ακολουθεί τον Ντόναλντ Σίνκοφ από την πρώτη έως την έκτη τάξη — αγόρι που η ειλικρινής ακατασυφαρτίστιά του, η εξουδετερωμένη αποτυχία και η απεριόριστη καλοσύνη τον κάνουν μόνιμο «loser» με τα κριτήρια της αυλής. Ο σκοπός του μυθιστορήματος δεν είναι να το διορθώσει αλλά να ξαναορίσει το νίκος.
Ο Σπινέλι χρησιμοποιεί κοντινή τρίτη-πρόσωπο φωνή που τιμά την προοπτική του Σίνκοφ ενώ αφήνει τους αναγνώστες να δουν το χάσμα μεταξύ της αυτοεικόνας του και των κρίσεων των άλλων. Το κλιμάκωμα — ο Σίνκοφ αναζητά χαμένο παιδί σε χιονιοστιβάδα — μεταμορφώνει τα «loser» χαρακτηριστικά του (αποσπάσιμη προσοχή, έλλειψη καταστολής) σε ηρωικά πλεονεκτήματα.
Όλοι έχουν θέση. Ο κόσμος χρειάζεται τους Σίνκοφ — αυτούς που αγαπούν χωρίς υπολογισμό, προσπαθούν χωρίς εγγύηση επιτυχίας, και μετρούν την αξία με καλοσύνη, όχι σκορ.