Η Esperanza Cordero, νέα Μεξικανή μετανάστρια στο Σικάγο, νιώθει περιθωριοποιημένη από τους αμερικανούς ομογενείς της. Ανακαλύπτει τέσσερα λεπτά δέντρα σε ένα κενό οικόπεδο και ταυτίζεται με τη μικρότητά τους. Τα «υιοθετεί», μοιράζεται μυστικά, φτιάχνει βωμό της Ημέρας των Νεκρών ελπίζοντας να αναβιώσουν.
Όπως προσαρμόζεται και κάνει φίλους, τα δέντρα συμβολίζουν την αντίστασή της. Τελικά φεύγει αλλά φέρει τα μαθήματά τους. Θέματα: ταυτότητα, ανήκειν, πολιτιστική同化, εύρεση σπιτιού.
Τα δέντρα γίνονται καθρέφτες: καμπυλά αλλά αδιάσπατα, ριζωμένα σε εχθρικό έδαφος, μεγαλώνουν παρ' όλα αυτά.