Στο Κεφάλαιο IV του Frankenstein της Mary Shelley, ο Victor Frankenstein απομονώνεται σε ένα «μοναχικό δωμάτιο... στην κορυφή του σπιτιού» για να διεξάγει τα πειράματά του. Αυτό το κεφάλαιο κρυσταλλίζει τον Ρομαντικό αρχέτυπο του "τρελλού επιστήμονα" μέσω διαφόρων βασικών χαρακτηριστικών:
Αυτή η απεικόνιση αντανακλά τους φόβους της αρχές 19ου αιώνα για την απολύτως αέναστη επιστημονική ρατιοναλιστική που χωριζει την ανθρωπότητα από την ηθική και τον φυσικό κόσμο. Ο Victor телоθετεί τον Προμηθέα υπερβατή—μια προειδοποιητική φιγούρα που κλέβει το θείο φώτο (γνώση) αλλά λείπει η σοφία να το χρησιμοποιήσει υπεύθυνα. Δεν είναι ήρωας· είναι προειδοποίηση.