Ο Henry Purcell (1659–1695) δεν συνέθεσε στο κενό. Η παραγωγή του εξυπηρέτησε μια αξιοσημείωση διαχείριση της Restoration Αγγλίας στα ιερά, κοσμικά, δημόσια, και ιδιωτικά σφαιρώματα. Εδώ για ποιον έγραψε.
Ο Purcell εξυπηρέτησε τρεις βασιλείς: Charles II, James II, και William & Mary. Παραγάγωσε odes, birthday odes, και welcome songs για επίσημες περιπτώσεις—μουσική που γιόρταζε στέψεις, γάμους, και βασιλικές επιστροφές.
Ως organist και συνθέτης στο Westminster Abbey (1679–1695) και το Chapel Royal, δημιούργησε anthems, μουσική λειτουργιών, και ύμνους που ορίστηκαν την αγγλικανη χορωδική παράδοση.
Η αναγεννημένη θέατρική σκηνή του Λονδίνου απαιτούσε incidental μουσική για 40+ παίξεις και semi-operas όπως το Dioclesian, King Arthur, The Fairy-Queen, και The Indian Queen. Συνέλαβε με κορυφαίους δραματοποιούς John Dryden και William Congreve.
Ιδιωτικές διασκέδασεις για ευγενείς όπως ο Duke of Buckingham και ο Earl of Essex παρείχαν επιπλέον εξόδους.
Έγραψε instrumental suites και vocal chamber μουσική για εισιτηριακές σειρές στα York Buildings και Stationers' Hall. Δημοσιευμένες συλλογές όπως τα Sonatas of Three Parts (1683) και Choice Ayres (1684) φτάνανε 아마τευρ μουσικούς.
Το γένιο του Purcell έβγαινε στο ότι εξυπηρέτησε όλους αυτούς τους κόσμους ταυτόχρονα—τον καθιστώντας τον ορίζοντα συνθέτη της εποχής του.