Ο στίχος σηματοδοτεί την αναγνώριση του ομιλητή ότι έχει χάσει την παιδική του σύνδεση με τη φύση και τον Θεό. Το ποίημα ανακαλεί στιγμές θείκης παρουσίας στα χωράφια (φωλιά πουλιού, γεράκι στην άκρη) αλλά αναγνωρίζει ότι οι ενηλίκες ευθύνες φθόρισαν εκείνο το δεσμό. Το «χθες» σηματοδοτεί μια πρόσφατη, στυκτική συνείδηση αυτής της απώλειας, στρέφοντας το ποίημα προς την ποθή για εξαγορά και επανασύνδεση.