Το ποίημα «Who You Calling Black» του Benjamin Zephaniah αποτελεί μια αιχμηρή κριτική του ρατσισμού και των κοινωνικών προκαταλήψεων. Μέσω της επαναλαμβανόμενης φράσης «Who you calling black?», ο ποιητής προκαλεί τους αναγνώστες να αντιμετωπίσουν τις μεροληψίες τους.
Το ποίημα αρχίζει με μια απευθείας αντιπαράθεση: «Who you calling black? Is it me?». Ο Zephaniah ιχνεύει την ιστορική χρήση του όρου «μαύρος» ως προσβλητικό, αναφέροντας την εμπορία δούλων και την συνεχή καταπίεση. Κατα يؤكد την αυτοπεποίθηση με το «I'm black and I'm proud», ενώ εξετάζει την αστυνομική βία, την ανισότητα και την ανάγκη για συλλογική δράση ενάντια στο συστημικό ρατσισμό.
Η δομή κλήσης-απάντησης καλεί στην αυτοκατανόηση. Ο επείγωντας τόνος και η εξακριβωμένη γλώσσα του Zephaniah απαιτούν κοινωνική αλλαγή, καθιστώντας το ποίημα ταυτόχρονα προσωπική επαλήθευση και κλήση για δικαιοσύνη και συμπεριληπτικότητα.