Ο Θέσπις αποδίδεται από την αρχαία παράδοση ως ο πρώτος Έλληνας δραματοποιός** (ή ηθοποιός) που βγήκε από τον χορό για να πει στίχους ως ατομικός χαρακτήρας, εφευρίσκοντας έτσι το δράμα. Δεν "εισέβαλε χορικά έργα μεταξύ στίχων" ως ποιητής· παρά εισήγαγε τον υποκριτή (αποκρίτη/ηθοποιό) που αλληλεπίδραζε *με* τον υπάρχοντα χορό, μετατρέποντας τη χορική λυρική σε θεατρικό διάλογο.