Η Fontana dei Quattro Fiumi (1651) του Gian Lorenzo Bernini στην Piazza Navona ενσαρκώνει τα Βαροκ ιδεώδη:
Εκτελέστηκε από τον Πάπα Innocent X. Τέσσερις θεοί ποταμών (Νεῖλος, Γάγγης, Δούναβης, Río de la Plata) προσωποποιούν ήπειρους που γέρνουν στον κεντρικό οβελίσκο—συμβολίζοντας την κυριαρχία της Εκκλησίας στον κόσμο.
Δυναμικές позές, στροβιλίζον νερό και δραματικές γέστες δημιουργούν ένα ζωντανό θέαμα, προκαλώντας φόβο και συναισθηματική συμμετοχή—κύριες Βαροκ αισθητικές.
Ο οβελίσκος φαίνεται να τρυπάει τον ουρανό· η πηγή φαίνεται μεγαλύτερη από το ίχνος της. Κυριαρχία της αναγκασμένης προοπτικής ενισχύει την μεγαλειότητα.
Οι θεοί ποταμών ενσαρκώνουν την ακατέργαστη φύση. Το έργο ισορροπεί τη θείκη τάξη (Εκκλησία) με σεβασμό για τη δημιουργία—χαρακτηριστικό της Βαροκ ανθρωπισμού.
Μορφές και αρχιτεκτονική συγχωνεύονται απρόσκοπτα, παραδειγματίζοντας το Βαροκ bel composto (ενωμένο τέχνημα).
Τελικά, η πηγή είναι πολιτικό θέατρο σε πέτρα: επιβεβαιώνει την παπική εξουσία ενώ ξεφουσκώνει τους πιστούς.