Γιατί ο Shakespeare Γράφει τα Σονέτα; Τέχνη, Χορηγία και Προσωπική Έκφραση
Οι μελετές προτείνουν διάφορα κίνητρα για τα 154 σονέτα του Shakespeare (δημοσιευμένα το 1609), πιθανώς ένα μείγμα προσωπικών, επαγγελματικών και καλλιτεχνικών κινήτρων:
- Καλλιτεχνική εξερεύνηση: Η μορφή του σονέτου ήταν τη μόδα· ο Shakespeare την εξοικείωσε και την επεκτείνει.
- Χορηγία: Αφιερωμένα στον «Κύριο W.H.» (πιθανώς Henry Wriothesley ή William Herbert) για υποστήριξη.
- Προσωπική έκφραση: Εξερευνούν έρωτα, χρόνο, θνησιμότητα, ομορφιά, ποιητική αθανασία.
- Βιογραφική αντανάκλαση: Απευθύνονται σε ένα «Ωραίο Νέο» και μια «Σκούρα Κυρία»—πραγματικές ή φανταστικές μουσες.
- Λογοτεχνικό πείραμα: Παίζει με συμβάσεις (ρίμα, μέτρο, volta, μεταφορά).
Το ακριβές σκοπός παραμένει αμφισβητήσιμο. Τα σονέτα μπορεί να είναι προσωπικό ημερολόγιο, δημόσια προσφορά για χορηγία, ποιητικό εργαστήριο, ή τα τρία μαζί. Η μόνιμη τους δύναμη έγκειται στην αμφισημία τους—καλούν κάθε αναγνώστη να βρει τον δικό του εαυτό.