Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Βιβλία >> Λογοτεχνία

ΠΟΥΡΙΤΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ SHAKESPEARE: ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΟΥΔΕΠΩ ΔΟΜΙΝΑΝ

Ο πουριτανισμός άκμασε μετά την ακμή του Shakespeare (τέλη Ελισαβετιανής/αρχές Τζακοβιανής περιόδου). Κατά τη διάρκεια της καριέρας του (1590–1613), η Εκκλησία της Αγγλίας (Αγγλικανική) κυριάρχευε. Οι Πουριτανοί ήταν φωνακλά μικρότητα που ζητούσαν περαιτέρω μεταρρύθμιση, συχνά θεωρούμενοι σκληροτράχηλοι ή διαταρακτικοί. Αντέστησαν στο θέατρο (οδηγώντας σε κλεισίματα το 1642 υπό τον Κρομγουέλ), αλλά στα χρόνια του Shakespeare έλειπε η πολιτική εξουσία. Οι πjäσές του иногда σατιρίζουν πουριτανικούς τύπους (π.χ. Μαλβόλιο στο Δωδέκατη Νύχτα), αντανακλώντας τις σύγχρονες τάσεις.

Σε αντίθεση με την πολιτιστική εικόνα που συχνά διαβιβάζεται, ο πουριτανισμός δεν ήταν η κυρίαρχη δύναμη στα χρόνια που έζησε και δούλεψε ο Shakespeare. Η Αγγλικανική Εκκλησία, καθιερωμένη από την Ελισάβετ Α', διατήρησε τον έλεγχο της θρησκευτικής και πολιτιστικής ζωής. Οι Πουριτανοί, αν και φωνακλοί και οργανωμένοι, παρέμειναν μια ενεργητική μειονότητα που διεκδίκησε καθαρότερο θρησκευτικό μόρφωμα και ηθική αυστηρότητα. Η敵对抗 τους στο θέατρο — που θεωρούσαν κακόπιστη και αμαρτωλή — δεν κατάφεραν να επιβάλουν κλείσεις πριν από το 1642, πολύ μετά τον θάνατο του ποιητή. Ο Shakespeare, ξέρουντας το κοινό του, ενσωμάτωσε σατιρικές παραπομπές: ο Μαλβόλιο στο «Δωδέκατη Νύχτα» είναι η κλασική παρωδία του υποκριτικού πουριτανού, ο οποίος καταγελάται για την αυτοδικαιολογία και την ασχημοσύνη του. Έτσι, το θέατρο του λειτουργεί ως καθρέφτης των νευρικών συνδέσμων μιας κοινωνίας υπό μετατόπιση.

Λογοτεχνία

Related Categories