Όχι. Ο Γουίλιαμ Σέικσπερ δεν κάθε συμπύκνωσε ποτέ τη σοφία του σε ένα ενιαίο, ρητό «μάθημα ζωής» ή moto. Τα έργα του δεν είναι διδακτικά· είναι εξερευνατικά.
Ο Σέικσπερ ενέβαθε ηθική και φιλοσοφική έρευνα εντός της δραματικής πράξης. Τα θέατρά του και οι σονέτες παρουσιάζουν:
Ένα ενιαίο μάθημα θα μειώνει την πολυπλοκότητα που κάνει τον Σέικσπερ αμετάβλητο. Προσφέρει όχι απαντήσεις αλλά ένα εργαστήριο για τη ζωή—προσομοιώσεις επιλογής, εξουσίας, αγάπης, προδοσίας, θνητότητας. Κάθε αναγνώστης/θεατής εξάγει το μάθημα που απαιτεί η ζωή του εκείνη τη στιγμή.
Όπως έγραψε ο Μπεν Τζόνσον: «Δεν ήταν της εποχής του, αλλά για όλους τους χρόνους.» Ακριβώς επειδή αρνήθηκε να καρφώσει τη πεταλούδα.