Ο Γουίλιαμ Σέικσπιερ αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως γίγαντας της αγγλικής λογοτεχνίας, ωστόσο η επιρροή του προκαλεί νюανσερικές συζητήσεις. Στην θετική πλευρά, σχήματισε τη σύγχρονη αγγλική—καινίσασε λέξεις και φράσεις, τυποποίησε ορθογραφία και γραμματική. Οι χαρακτήρες του (Αμλέτος, Λеди Μακμπεθ, Φάλσταφ) παραμένουν αναφορά ψυχολογικής πολυπλοκότητας. Καθολικά θέματα—έρωτας, ζήλια, φιλοδοξία, προδοσία—αντηχούν σε πολιτισμούς και αιώνες. Τα έργα του έχουν εμπνεύσει αμέτρητες προσαρμογές: όπερες, μπαλέ, ταινίες, και μεταφράσεις σε περισσότερες από 100 γλώσσες. Ωστόσο, οι κριτικές επιμένουν. Μερικοί υποστηρίζουν ότι τα θεατρικά του διατηρούν γυναικείες στα comedia, απεικονίζοντας γυναίκες ως ασθενείς ή αναλογικές. Άλλοι σημειώνουν τη δόξαση της βίας—δολοφονία, αυτοκτονία, βιασμός—που μπορεί να αποσυναισθηματίσει το κοινό. Η εστίαση στην αριστοκρατική ελίτ μπορεί να νιώθει αποκλειστική, περιορίζοντας την Bedeutung για ευρύτερη κοινωνία. Τελικά, αν η επίδραση του Σέικσπιερ είναι καθαρά θετική ή αρνητική εξαρτάται από την προοπτική, αλλά η κατάταξή του ως ένας από τους πιο επιδραστικούς συγγραφείς της ιστορίας είναι αμφισβητήσιμη.