Ο Ρωμαίος πεθαίνει πίνοντας δηλητήριο (Πράξη 5, Τοποθεσία 3). Η σειρά είναι ακριβής και βίαιη:
Μερικές πηγές αναφέρονται λανθασμένα σε «βιβλίο» σε σχέση με τον θάνατο του Ρωμαίου. Δεν υπάρχει βιβλίο. Ο φαρμακοποιός του πουλάει φιάλη υγρού δηλητηρίου — «Ένα δραχμὴ δηλητηρίου, τόσο γρήγορο όπλο / Όπως θα διασκορπιστεί μέσα σε όλες τις φλέβες / Ωστε ο κουρασμένος από τη ζωή να πέσει νεκρός» (5.1.60–62). Το μόνο βιβλίο στη σκηνή του τάφου είναι το γράμμα του Πατέρα Λορέντζου — που δεν φτάνει ποτέ στον Ρωμαίο, προκαλώντας την τραγωδία.
Το δηλητήριο είναι επιλεγμένο. Ο Ρωμαίος το αναζητά, το πληρώνει, το διαχειρίζεται. Δεν είναι παθητική θυμαμολύπη — είναι επίπεδα στην υπηρεσία της Verzweiflung. Η αυτοκτονία της Ιουλίεττας (μαχαιροκόπημα με το μαχαίρι του Ρωμαίου) αντικατοπτρίζει αυτό: και οι δύο επιλέγουν θάνατο έναντι ζωής χωρίς τον άλλον. Η συμμετρία είναι το σημείο.