Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Βιβλία >> Λογοτεχνία

Abigail Williams: Η Σπίθα που Έκαψε το Salem

Η Abigail Williams δεν απλώς κατηγορεί—αφaptic. Στο The Crucible του Arthur Miller, οι κατηγορίες της στην Πράξη I προέρχονται από ένα εύθραυστο cocktail κινήτρων, καθένα τρέφοντας το άλλο:

Επτά Κίνητρα

  1. Απορριφθέν επιθυμία: Ο John Proctor έσπασε το affair τους. Κατηγορώντας την Elizabeth, ξεκαθαρίζει τη δρόμο—ή τουλάχιστον νομίζει.
  2. Αυτοπροστασία: Πιασμένη χορεύοντας στο δάσος (απαγορευμένο). Κατηγορείς πρώτα, ποτέ κατηγορούμενη.
  3. Κενό εξουσίας γεμίζει: Στο πατριαρχικό Salem, μια 17χρονη ορφανά δεν έχει καμία εξουσία—μέχρι να γίνει η αστέρας μάρτυρας του δικαστηρίου.
  4. Υστέρηση ως εργαλείο: Διαβάζει τον φόβο του δωματίου και καθοδηγεί τον. Κάθε κατηγορία επεκτείνει την σκηνή της.
  5. Προσωποποιημένη ευσέβεια: Οι "οράσεις" της μπορεί να είναι αυθεντικές, υπολογισμένες, ή και τα δύο. Είτε και το πως, τις legitimize ως όργανο του Θεού.
  6. Κοινωνικό βαλβίδα πίεσης: Οι τάσεις του Salem (κίνδυνος confini, θρησκευτική σκληρότητα, αγροτεμάχια) βρίσκουν απελευθέρωση στο δαχτυλοδείκτης της.
  7. Πείνα σημαντικότητας: Από αόρατη κορίτσι στο κέντρο της πόλης. Το ψυχολογικό απόδομα τεράστιο.

Το Κρίσιμο Insight

Αυτά τα κίνητρα δεν είναι循序—είναι συγχρονικά και αδιαιρέτιμα. Η Abigail δεν είναι "πραγματικά" απλώς ζηλοφθόνος, ή "πραγματικά" απλώς φοβισμένη. Είναι trauma-shaped opportunist σε κοινωνία έτοιμη να καεί. Οι κατηγορίες της δημιουργούν την πραγματικότητα που ισχυρίζονται να αποκαλύπτουν.

Αποτέλεσμα

20 εκτελεσμένοι. 200+ αιχμαλωτισμένοι. Μια κοινότητα σπασμένη. Η συστρεμμένη ψυχή ενός κοριτσιού, ενισχυμένη από θειοκρατικό πανικό, ξανέγραψε την ιστορία. Το γένιο του Miller: δείχνοντας πώς ατομική παθολογία + συλλογική ευθραυστότητα = καταστροφή.

Λογοτεχνία

Related Categories