Ο Τιμ Μπάρτον έχει δηλώσει ρητά: Edward Scissorhands δεν έχει συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Το ονομάζει «ένα αϊδίο παραμύθι».
Η ταινία ανακατεύει εποχές συνειδητά:
Η χρονική θολούρα δημιουργεί ποιότητα παραμυθιού—μια φορά και έναν καιρό που δεν είναι κανένας συγκεκριμένος καιρός. Ο προάστιος μπορεί να είναι Οπουδήποτε, ΗΠΑ, 1950–1990. Ο Εντουαρντ μπορεί να είναι κreatura από οποιαδήποτε γοθική παράδοση. Η απουσία αγκυρωτής κάνει τις συναισθηματικές στιγμές παγκόσμιες: απομόνωση, αποδοχή, βία, καλοσύνη.
Αν ο Μπάρτον το είχε θέσει το 1990, θα ήταν ταινία των '90. Θέτοντας το στο Neverwhen, έγινε fábula.