Πώς δημιουργείται το παστίσ; Μίμηση ως ομαζ, όχι παρωδία
Παστίσ: Σεβασματική στιλιστική μίμηση
Παστίσ = νέο έργο που μιμητίζει το στυλ, την τεχνική ή τον τρόπο άλλον καλλιτέχνη/περίοδου—με σεβασμό, όχι ειρωνικά (α diferencia της παρωδίας).
Μέθοδοι δημιουργίας
- Άμεση μίμηση: Αντιγραφή πινελιάς, αρμονίας, φράσεως, λέξεων.
- Επιλεκτική χρέωση: Ενσωμάτωση χαρακτηριστικών μοτίβων, δομών, τρόπων σε πρωτότυλο υλικό.
- Στιλιστική σύνθεση: Συνδυασμός πολλαπλών επιρροών σε συνοδική ομαζ.
Διάσημα παραδείγματα
- Τέχνη: Σειρά Mona Lisa του Άντυ Γουόρhol (αντιγράφει τον Ντα βίντσι μέσω σιλκσκριν).
- Μουσική: Το «Imagine» του Τζον Λέννον ηχώ το «Strawberry Fields Forever» των Μπιντλς (χορδές, όνειρος υφή).
- Κινηματογράφος: Pulp Fiction παστίσ νουάρ, κουνγκ-φου, γαλλική νέα κύμα, σπαγέτι γουέστερν.
Σκοπός
Το παστίσ γιορτάζει την επιρροή δημιουργώντας κάτι νέο. Λέει: «Σε βλέπω, σε τιμώ, και προσθέτω τη φωνή μου στη συζήτηση».