Στο The Taming of the Shrew, ο Grumio (σερβίτωρος του Petruchio) εξελίσσεται από το δέος στην αναγκαστική θαυμασιά.
Την καλεί «φωτεινή σκύλα», «αγριόγατα», «σφηκιά» — αναμένοyendo δύσκολη ζωή για την οικία.
Ως προχωράει η «δαμάζοντας» του Petruchio, ο Grumio αναγνωρίζει την νέα ηρεμία. Η πιστότητά του μετατοπίζεται από το φόβο για τη νύφη στο σεβασμό για τη μέθοδο του δεσπότη.
Η καμπύλη του Grumio αντανακλά ταcontrovertial φυλετικά πολιτικά του παιχνιδιού: προοπτική σερβίτωρου για εξουσία, παράσταση και οικειοποίηση.