Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Μαγεία >> Μάγοι

Η Φαντασία του Macbeth: Η Μηχανή της Φιλοδοξίας και η Κατάβαση στην Τρελλοσύνη

Η φαντασία του Macbeth δεν είναι απλώς φόντο για τις πράξεις του—είναι η πρωταρχική μηχανή που οδηγεί την τραγική του πορεία. Από τη στιγμή που οι μάγισες φυτεύουν το σπόρο της βασιλείας, το μυαλό του γίνεται θέατρο σκοτεινών, ζωηρών και ολοένα πιο ακαταλέπτων οράσεων.

Βασανιζόμενος από λαγνία για εξουσία και τρώγοντας φόβο απώλειας, ο Macbeth δεν μπορεί να πεισμάρει τις σκέψεις του.幻覺 ένα ξίφος που τον οδηγεί στο δωμάτιο του Ντάνκαν (Πράξη II, Σκηνή i); ακούει φωνή να φωνάζει «Κοίμηση δεν πλέον!» μετά τη δολοφονία; βλέπει το φάντασμα του Μπάνκο στο συμπόσιο (Πράξη III, Σκηνή iv); και επανέρχεται στις μάγισες για να απαιτήσει περαιτέρω προφητείες, κάθε όραση πιο γκαργκαλιά από την προηγούμενη.

Αυτές οι φανταστικές εκρήξεις δεν είναι παθητικές—τον αναγκάζουν σε περαιτέρω الوحشيότητες. Η δολοφονία του Μπάνκο, η σφαγή της οικογένειας του Μακντουφ, η κατάβαση στην τυραννία: όλα τρέφουν από ένα μυαλό που conjures χειρότερες περιπτώσεις και μετά ενεργεί για να τις προλάβει, μόνο για να τις πραγματοποιήσει.

Τελικά, η φαντασία του Macbeth αντανακλά την βαθιά εσωτερική του ταραχή και ευθύνη. Τον απομονώει από την πραγματικότητα, από τη σύζυγό του, και από την ίδια του την ανθρωπότητα. Στην Πράξη V, αντιμετωπίζει το μέλλον με νεύτρια, κενή фатализма—«Αύριο, και αύριο, και αύριο»—η φανταστική του φλόγα τελικά σβήνει, αφήνοντας μόνο σκόνη.

Ο Σακσπηριανός χρησιμοποιεί τη φαντασία του Macbeth για να δραματοποιήσει τον ψυχολογικό κόστος της ανελεγμένης φιλοδοξίας: ένα μυαλό που κάποτε οραματιζόταν δόξα γίνεται φρουρά του εαυτού του.

Μάγοι

Related Categories