Ο Χάρι Χουντίνι (1874–1926) χτίσε τη λεγendakά του στις διαφυγές που φαινόταν να αντιτάσσονται στη φυσική, τη φυσιολογία και τον ίδιο τον θάνατο. Πέντε υπογραφές:
Διέφυγε από πετσέτες αστυνομίας—συχνά κλειδωμένες πίσω από τη λάθρα του, μερικές φορές αφού γυμνώθηκε και ελεγχόταν—μπροστά σε γεμάτα θέατρα και σκεπτικούς δημοσιογράφους.
Δεμένος σε κανονικό στράιττζακτ, συχνά κρεμασμένος ανάποδα από γερáno ή κτίριο, ελευθερωνόταν σε λεπτά—ορατός από τις τσούλες κάτω.
Σφραγισμένος σε δεξαμενή γεμάτη νερό (μερικές φορές με πετσέτες/στράιττζακτ), κρατώντας την ανάσα του για 3+ λεπτά, βγαίνοντας νικητής.
Πετσετωμένος, σφραγισμένος μέσα σε γαλακτοβιομηχανικό μπότσιλι γεμάτο νερό, καδένισμένο και ριμμένο σε ποτάμι ή λίμνη. Διέφυγε και κολύμπησε στο βλέμμα.
Ταφεισμένος σε σορό κάτω από εξάπηχυ γη. Καμία σωλήνα αέρα. Διέφυγε μπροστά σε ζωντανό κοινό—μερικές φορές βγαίνοντας από τον τάφο του ίδιος.
Το γένι του Χουντίνι: πραγματικό κίνδυνος, πραγματικός χρόνος, πραγματικοί μάρτυρες. Μετέτρεψε τη διαφυγή σε κοσμικό τελετουργικό ανάσταση—άνθρωπος εναντίον περιορισμού, επαναλαμβανόμενος κάθε βράδυ.