Γιατί ο Shakespeare Χρησιμοποίησε την Έλλειψη (Κλειδιά Γεγονότα Εξωσκηνικά)
Η έλλειψη—το να κρατάς καθοριστικές πράξεις εκτός σκηνής—εξυπηρετεί πολλαπλούς драματικούς σκοπούς στο θέατρο του Shakespeare:
- Σπάνσι & Φαντασία: Το κοινό φαντάζει τον τρόμο (δολοφονία Duncan, τυφλώσις Gloucester) πιο ζωντανά από ό,τι επιτρέπει η σκηνική παράσταση.
- Εστίαση στον Χαρακτήρα: Μετατοπίζει την προσοχή στις αντιδράσεις (μετάνοια Macbeth, πένθος Lear) και όχι στο ταξίδι.
- Ρυθμός: Επιταχύνει την πλοκή· αποφεύγει λογιστική πολυπλοκότητα (μάχες, πλῆθος).
- Μυστήριο & Αμφισημία: Εξωσκηνικά γεγονότα (π.χ. θάνατος Ophelia) διατηρούν ερμηνευτική ανοιχτότητα.
- Αποφυγή Κέντρας: Βασιλικοκτόνος, αυτοκτονία, βλασφημία μπορούσαν να προσβάλουν τον Master of Revels.
- Προϋπολογισμός/Πρακτικότητα: Περιορισμένα πρόσθετα, εφέ, βοηθοί σκηνής.
Ο Shakespeare εξοικείωσε την έλλειψη για να βαθύνει την ψυχολογική επίδραση εντός θεατρικών περιορισμών.