Στο μικρό αφηγήματα του Μπερνάρντ Μαλάμουντ "The First Seven Years", ο Φέλντ, εβραϊκός μετανάστης παπούτσιας ( όχι μπακκαλιάς—συχνή παρερμηνεία), αγωνίζεται με το μέλλον της κόρης του Μίριアム. Το κλίμακα της ιστορίας κεντρίζεται στην αποδοχή του Σόμπελ, του βοηθού του, ως γαμπρού.
Ο Φέλντ αρχικά απορρίπτει τον Σόμπελ—πιο γέρο, ανεξεγνήτητος, έντονα αφιερωμένος στη Μίριアム μέσω επτά χρόνων χαμηλοαποδοτικής εργασίας. Ο Φέλντ θέλει καλύτερο: έναν επαγγελματία, έναν γιατρό, κάποιον που ταιριάζει στις'ambitions του για την κόρη του. Αλλά η ήσυχη επιμονή του Σόμπελ και τα δικά συναισθήματα της Μίριアム αλλάζουν τα δεδομένα.
Τα "πρώτα επτά χρόνια" αναφέρεται τόσο στην εργασία του Σόμπελ όσο και στην βιβλική παράλληλη Ιακώβ/Ραχήλ. Ο Φέλντ, όπως ο Λάβαν, παίρνει τον γαμπρό που δεν επέλεξε αλλά αυτόν που η μοίρα του πρόσθεσε. Η αποδοχή δεν είναι ενθουσιασμός—είναι η ήσυχη παράδοση ενός πατέρα που αγαπάει την κόρη του τόσο πολύ που την αφήνει να επιλέξει.