Οι νίντζα έχουν γίνει θύμα χαλαρών κινηματογραφικών παραδόσεων. Η Ιαπωνία έχει πλούσια παράδοση πολεμιστών άκρης κρυφιότητας, αλλά η Χόλυγουντ την έχει γεμίσει φαντασία. Τι είναι αλήθεια;
Οι νίντζα (14ος-18ος αιώνας) ظهرت όταν οι γαιοκτήμονες αποφάσισαν κρυφιότητα αντί για ανοιχτό πόλεμο. Οι σαμουράι, δεσμευμένοι από αυστηρό κώδικα τιμής, δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τέτοιες τακτικές. Οι νίντζα, ελεύθεροι από κώδικα, έκαναν ό,τι ζητούσε ο εργοδότης τους.
Ο μύθος: νίντζα με μαύρο φορέμα, κουκούλα, μάσκα. Η πραγματικότητα: φορούσαν απλές ρούχες ως οι αγροίτες. Το μαύρο φορεμάκια ήρθε από το Καμπούκι θέατρο: οι τεχνικοί φορούσαν μαύρο για να αγνοούνται. Όταν έπαιζαν νίντζα, χρησιμοποιούσαν την ίδια ενδυμασία → συνδέθηκε με αόραση.
Η «μαγεία» νίντζα = τεχνικές απόσπασης προσοχής για αίσθηση αθάνατης δύναμης. Χρήση πυροβόλου για μικρές εκρήξεις και καπνό → διαφυγή, τυφλώσεις, έκπληξη. «Αλλοίωση μορφής»: δέσαν ξύλινα ίχνη ζώων στις πέλμες → αφήνουν μόνο ζώα ιχνηλατούν.
Μπο στάβ, κατανα, καμά (από γεωργικά εργαλεία). Το σουρίκεν (ρίψιμο αστέρι) → συχνά τοξικό, αλλά σπάνια ρίπτανε, χρησιμοποιούνταν ως κοπίδι κοντινής μάχης.
Κομικς (TMNT, GI Joe), ταινίες (3 Ninjas, Batman Begins, American Ninja), βιντεοπαιχνίδια (Mortal Kombat, Ninja Gaiden, Street Fighter, Tekken).