Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Μαγεία >> Ψευδαισθήσεις

Η Χρήση του Φωτός στην Τέχνη: Από τα Σύμβολα στον Πραγματισμό

Το φως στην τέχνη ξεκίνησε ως σύμβολο: η φωτιά, ο ήλιος, οι ακτίνες. Δεν θεωρούταν οπτικό στοιχείο της εικόνας, αλλά μεταφορικό. Με την Αναγέννηση και τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, το φως γίνεται εργαλείο ρεαλισμού. Ο Μιχαηλάγγελο, ο Καραβάτζιο και ο Ρεμπράντ εξploitάρουν το σκιά-φως (chiaroscuro) για δραματισμό. Οι Εμπρεσιονιστές (Μονέ, Σεζάν) και μετά ο Πικάσο και ο Μπράκ με τον Κυβισμό οδηγούν το φως στην αφαίρεση. Σήμερα, το φως φέρει ό,τι νόημα ο δημιουργός του δίνει.

Ιστορική Σημασία του Φωτός στην Τέχνη

Το Κιαρόσκουρο (χιαρόσκουρο) περιγράφει την φωτιστική σύνθεση. Πριν την Αναγέννηση, το φως δεν είχε κεντρικό ρόλο. Ο ντα Βίντσι εισάγει τη σκιά ως μορφοποιητικό μέσο. Ο Καραβάτζιο και ο Ρεμπράντ φτάνουν το αντίθετο σε ύψη με σκοτεινές, δυναμικές σκηνές. Οι Εμπρεσιονιστές χρησιμοποιούν φως για ατμόσφαιρα, ο Κυβισμός το σπάει σε γεωμετρικές πλευρές, και ο Σουρρεαλισμός και η σύγχρονη αφαίρεση το μεταμορφώνουν σε έννοια.

Φως και Σκιά: Αδιάσπαστο Ζευγάρι

Φως και σκιά λειτουργούν συνεργατικά. Υπάρχουν φωτεινές και σκιερές ζώνες, ή διαφανείς, όλο-επιφανειακές μεταβάσεις. Υψηλή αντίθεση = συναισθηματική ένταση. Φωτεινά έργα = ενέργεια. Σκοτεινά έργα = μυστήριο και ομορφιά.

Δύο Τύποι Φωτός: Φυσικό και Τεχνητό

Η φωτιστική εφαρμογή καλύπτει ζωγραφική, φωτογραφία, αρχιτεκτονική, τυπογραφία, βιντεογραφία, γλυπτική. Φυσικό φως φέρει φύση σε κτίρια. Τεχνητό φως επιτρέπει έλεγχο σε studio. Η μουσική αξιοποιεί φως για θεατρικά εφέ.

Διάφορα Εφέ Φωτός

Το φως δημιουργεί αντίθεση, οπτική ποικιλία, καθορίζει τη σύνθεση. Ένα έργο μπορεί να χτίζεται εξ ολοκλήρου γύρω από τη φωτιστική του τεχνική.

Φως ή Σκοτάδι

Απουσία φωτός = σκοτάδι. Καλλιτέχνες χρησιμοποιούν σκιά για βάθος και χρώμα χωρίς απώλεια έντασης. Στο σχέδιο, η απουσία σκιάς = φωτεινό σημείο. Στον χώρο, η έλλειψη παραθύρων απαιτεί τεχνητό φως. Το ισορροπημένο φως δεν είναι υποχρεωτικό.

Ψευδαισθήσεις

Related Categories