Η τέχνη του Adrian Saxe διέπεται κυρίως από δύο αλληλεπικαλυπτόμενες πηγές:
Ο Saxe βιώνει συναισθησία—νευρολογική κατάσταση όπου η διέγερση μιας αισθήσης προκαλεί αναγκαστικές εμπειρίες σε άλλη (π.χ. βλέπει χρώματα ακούγοντας ήχους, γεύεται σχήματα). Αυτή η πολυαισθητηρική αντίληψη διαχυτεί το έργο του με πλούσια, διασταυρωμένη οπτική γλώσσα.
Ως εκπαιδευμένος γνωστικός νευροεπιστήμονας, ο Saxe κατανοεί πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται την οπτική πληροφορία. Εφαρμόζει αυτή τη γνώση για να δημιουργεί έργα που είναι τόσο αισθητικά ελκυστικά όσο και γνωστικά εγχειρηματικά, χρησιμοποιώντας συχνά οπτικές παραπλανήσεις, τρικς βάθους και αισθητικές παγίδες.
Συνεργάζεται συχνά με άλλους καλλιτέχνες, επιστήμονες και ερευνητές, συγχωνεύοντας ποικίλες προσεγγίσεις για να παράγει καινοτόμα, διαπραγματευτικά έργα.
Το αποτέλεσμα είναι μια σύνθεση τέχνης και επιστήμης που αμφισβητεί την κατανόηση των θεατών για την αντίληψη, την αίσθηση και την γνώση.