Οι σκιές και οι τόνοι είναι το γιν και γγιαнг του αναπαραστατικού σχεδίου. Ο ένας περιγράφει μετάβαση· ο άλλος περιγράφει κατάσταση. Μαζί, τους πείθουν το μάτι ότι ένα επίπεδο επιφάνεια έχει όγκο, βάρος και φως.
Οι σκιές είναι η προgressive μετάβαση από φωτεινό σε σκοτεινό σε μια επιφάνεια. Χαρτογραφούν πώς το φως τυλίγεται γύρω από τρισδιάστατα αντικείμενα:
Τεχνικές: σκαρφίτσας, διασταυρούμενος σκαρφίτσας, stippling, blending, scumbling. Κάθε μία χτίζει διαφορετικά βαθμίδες τιμής.
Ο τόνος (ή value) είναι η σχετική φωτεινότητα ή σκοτεινότητα μιας συγκεκριμένης περιοχής, ανεξάρτητα από τις γειτονικές της. Ένας λευκός κύβος στη σκιά έχει πιο σκοτεινό τόνο από έναν μαύρο κύβο στον ήλιο. Ο τόνος δημιουργεί:
Οι σκιές χρησιμοποιούν τόνο. Δεν μπορείτε να αποδώσετε μια σφαίρα χωρίς να αναθέσετε τόνους στο φωτεινό σημείο, τον ημιφωτεινό, το πυρήνα σκιᾶς και το ανακλαστικό φως. Αντίστροφα, ένας χάρτης τόνων χωρίς λογική σκιάς φαίνεται σαν posterized φωτογραφία—platte, όχι όγκος.
Το μεγάλο σχέδιο δεν είναι γραμμή—είναι η ορχήστρωση του φωτός και του σκοτεινού. Οι σκιές γράφουν τη μελωδία· ο τόνος θέτει τον τόνο.