Αυτή η σκηνή δεν υπάρχει. Ο περιηγητής του Λουί Σασάρ ποτέ δεν αναφέρει κίτρινες χελώνες ούτε χαλαρωτικά ως θεραπεία. Στις Τρύπες, οι χελώνες είναι θανατηφόρες — το όξιός τους προκαλεί πονετικό, γρήγορο θάνατο. Καμία θεραπεία, καμία λαϊκή μέθοδος, κανένα «κοιμάσαι σε χαλαρωτικό και περίμενε». Μηδέν.
Πιθανώς συγχέετε τις Τρύπες με ένα άλλο βιβλίο, ένα παρεξηγημένο αστείο ή μια παρωδία. Το μυθιστόρημα αντιμετωπίζει τις χελώνες ως καθαρή υπαρξιακή απειλή — μέρος της βίαιας οικολογίας του Καμπ Γκριν Λέικ. Η μόνη «επιβίωση» είναι να μην δαγκωθείτε.
Αν σκέφτεστε μια συγκεκριμένη παράγραφο, το τεκμηριώσατε. Αλλά η θεραπεία με χαλαρωτικό; Καθαρή φαντασία2.