Στην κινηματογραφική προσαρμογή του 1973 του Jesus Christ Superstar από τον Norman Jewison, ένα κίτρινο σχολικό λεωφορείο εμφανίζεται διαχρονικά ως ευέλικτη οπτική μεταφορά. Η σημασία του αλλάζει σε κάθε σκηνή:
Ο Jewison χρησιμοποιεί αυτό το μοναδικό, καθημερινό αντικείμενο για να ενώσει οπτικά την αφηγήσεις, αποφεύγοντας حرفowego σκηνικά. Το λεωφορείο αναπαρίστα το ταξίδι, το μήνυμα, τη θυσία και την ανάληψη του Ιησού—μια σύγχρονη, βιομηχανική μεταφορά για μια αρχαία ιστορία. Αναδεικνύει επίσης το πλαίσιο "show within a show" της ταινίας: ηθοποιοί που φτάνουν με λεωφορείο στην έρημα για να εκτελέσουν το Πάθος.