Πώς φτιάχνονταν κεριά το 1800;
Τρεις κύριες μέθοδοι τον 19ο αιώνα:
1. Κεριά από Tallów (Πιο Συχνά)
- Απόδοση ζώιου λίπους (μοσχάρι/πρόβατο) σε tallów.
- Επαναλαμβανόμενη βούτιξη βαμβακερών/κάνναβης φιτιλιών σε διαλυμένο tallów για να χτίσουν στρώσεις.
- Κρεμάτ사로 να ψύξουν. Φθηνά αλλά καπνίζουν, μυρίζουν, ανώμαλα.
2. Κεριά σε Μόλτο
- Τοποθέτηση φιτιλιάς σε μέταλλο μολτό· χύση διαλυμένου tallów/κηρού.
- Επιτρέπει ομοιόμορφα σχήματα, διακοσμητικά designs.
- Γρηγορότερα από βούτιξη για όγκο.
3. Κεριά από Σπερμακέτι (Premium)
- Κηρός από κοιλία κάψα φυσητήρα.
- Υψηλή καύση → φωτεινότερα, καθαρότερα, μακροχρόνια, λιγότερο μυρωδιά.
- Ακριβά· status symbol.
Κεριά από μέλισσα (εκκλησίες/πλούσιοι) επίσης υπήρξαν. Παραφίνη (από πετρέλαιο) εμφανίστηκε μέσο αιώνα, επαναφέροντας κόστος/ποιότητα.