Στο τραγούδι "Papercut" των Linkin Park, ο όρος χρησιμοποιείται ως μεταφορά για τη διακριτή αλλά βαθιά συναισθηματική πονάδα. Ένα κυριολεκτικό χαρτί δακτύλου είναι μικρό, εύκολα αγνοήσιμο, αλλά πονάει αναλογικά πολύ περισσότερο. Το τραγούδι χρησιμοποιεί αυτή την εικόνα για να αναπαραστήσει τις εσωτερικές μάχες — την αίσθηση της αορατότητας, της αναγνώρισης, της απόρριψης — που συσσωρεύονται και επηρεάζουν βαθιά την ψυχική υγεία. Θέματα όπως η αυτοβλάβη, η άγχος και η επιθυμία αναγνώρισης εξετάζονται.