Ενώ ξεκίνησε την καριέρα του στα τελευταία χρόνια της Πρώιμης Αναγέννησης, έφτασε στην καλλιτεχνική του ακμή κατά την Υψηλή Αναγέννηση, μεταξύ 1500 και 1527. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από τον κλασικισμό, την ισορροπία και την αρμονία που συνδέονται με την Υψηλή Αναγέννηση.
Εδώ είναι μερικά βασικά σημεία που υποστηρίζουν την τοποθέτησή του στην Υψηλή Αναγέννηση:
* Χρονική περίοδος: Τα σημαντικότερα έργα του, συμπεριλαμβανομένων των τοιχογραφιών στο Παλάτι του Βατικανού και των Παναγιών, δημιουργήθηκαν κατά την περίοδο της Υψηλής Αναγέννησης.
* Στυλ: Το στυλ του Ραφαήλ ενσάρκωσε το ιδεώδες της Υψηλής Αναγέννησης της ομορφιάς, της διαύγειας και της τάξης. Κατέκτησε την προοπτική, την ανατομία και τη σύνθεση, δημιουργώντας έργα που ήταν τόσο τεχνικά επιδέξια όσο και συναισθηματικά εντυπωσιακά.
* Επιρροή: Υπήρξε βασικό πρόσωπο στην Υψηλή Αναγέννηση, συμβάλλοντας στην καλλιτεχνική ανάπτυξη της περιόδου και επηρεάζοντας τους καλλιτέχνες για τις επόμενες γενιές.
Ενώ ο Ραφαήλ ξεκίνησε στην Πρώιμη Αναγέννηση, η καλλιτεχνική του κληρονομιά και τα ώριμα έργα του τον τοποθετούν σταθερά στο κίνημα της Υψηλής Αναγέννησης.