Στο Nineteen Eighty-Four του Τζορτζ Οργουελ, το γυαλινό βαρακί που αγοράζει ο Γουίνστον από την φριτέζα του Τσαρίνγκτον είναι πολυεπίπεδο σύμβολο:
Το κοράλλι μέσα—"ένα κομμάτι ιστορίας που το Κόμμα δεν μπορεί να αγγίξει"—αντιπροσωπεύει αντικειμενική αλήθεια και ομορφιά που υπάρχει έξω από τον έλεγχο του Κόμματος. Είναι φрагмент του αμετάβλητου παρελθόντος.
Το γυαλί περικλείει το κοράλλι όπως το δωμάτιο πάνω από την φριτέζα περικλείει τον Γουίνστον και τη Τζούλια. Και τα δύο είναι-frágiles, προσωρινά καταφύγια από την παρακολούθηση.
Επιθυμεί να το σπάσει—έκκλιση προς καταστροφή της αισχύνης του Κόμματος—αλλά λείπει το θάρρος. Το βαρακί εμποιεί την αδύναμη nostalgia του για ελευθερία.
Όταν οι Αστυνομικοί Σκέψεις καταστρέφουν το δωμάτιο, το βαρακί σπάγεται στην καμινιά. "Πόσο μικρό ήταν πάντα!" Το κοράλλι κυλάει στο χαλί—εκτεθειμένο, αμύνα, ασήμαντο. Το Κόμμα καταπέλτει ομορφιά και ιδιωτικότητα χωρίς κόπο.
Στυλ Κόμματος: βρουταλίστικ, ομοιόμορφο, βιομηχανικό. Βαρακί: οργανικό, μοναδικό, άχρηστο (δεν έχει "σκοπό"). Είναι μια αντίσταση σε μορφή αντικειμένου.
"Το βαρακί ήταν το δωμάτιο στο οποίο βρισκόταν, και το κοράλλι ήταν η ζωή της Τζούλιας και η δική του, σταθεροποιημένη σε μια είδως αιωνιότητα στην καρδιά του κρυστάλλου."